Τί θα έπραττε η Ελλάδα αν ήταν στην θέση του Ιράν πολεμώντας απέναντι σε ισχυρότερο εχθρό; – Χρειαζόμαστε υπουργείο μη-στρατιωτικών πολεμικών επιχειρήσεων

 

Το σιιτικό Ιράν είχε αρκετά χρόνια στην διάθεσή του για να αναπτύξει μία στρατηγική μη-στρατιωτικών αλλά πολεμικών πληγμάτων στα πολλαπλά σημεία συμφορήσεως των εχθρικών συστημάτων. Δεν το έπραξε διότι η ηγεσία του έχει εγκλωβιστεί σε λανθασμένες σιωπηρές παραδοχές και προσδοκίες.

Όπως γίνεται στα πολεμικά παιχνίδια προσομοιώσεως, θα τοποθετήσουμε νοερώς την χώρα μας στην θέση του Ιράν για να εξετάσουμε το πώς θα μπορούσαμε να νικήσουμε έναν υπέρτερο εχθρό (ΗΠΑ), πολύ πριν ξεκινήσει η θερμή φάση του πολέμου.

Η ανάλυση που ακολουθεί αποσκοπεί στο να καταδείξει τί θα μπορούσε να πράξει η Ελλάδα αντιμετωπίζουσα υπερτέρους εχθρούς, πλήττοντάς τους προληπτικώς, και μακράν των Ελληνικών συνόρων.

Η Ρωσσική ηγεσία φοβάται να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που της δίνει το Ιράν προκειμένου να ανταποδώσει τα ίσα στις ΗΠΑ

 

Παρά το τί ακούγεται από αμερικανικές και φιλορωσσικές πηγές, μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι η Ρωσσία παρέχει δεδομένα στοχοποιήσεως στο Ιράν. Ο Πούτιν το αρνήθηκε επισήμως. Την ίδια γραμμή ακολουθούν τα φιλοκαθεστωτικά ρωσσικά μμε.

Aπό ανεξάρτητες πηγές δεν επιβεβαιώνεται μέχρι στιγμής. Το σίγουρο είναι ότι η Κίνα βοηθά το Ιράν με το δορυφορικό σύστημα Beidu. Γι' αυτό βελτιώθηκε η ευστοχία των Ιρανικών πυραύλων.

Για την επίτευξη διαρκούς νίκης η στρατηγική και η διπλωματία του Ιράν πρέπει να αναθεωρηθούν ριζικώς

 

Αφού ξεκίνησαν τον πόλεμο με το Ιράν, οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τους εταίρους τους στον Κόλπο, εκθέτοντάς τους σε υπαρξιακό κίνδυνο.

Καμμία χώρα δεν πρέπει να συμμαχεί με τις ΗΠΑ. Μία συμμαχία με την Αμερική δεν προσφέρει καμμία προστασία, αντιθέτως αυξάνει εκθετικώς τους κινδύνους.

Ακούσιες συνέπειες: με την επιλογή της δολοφονίας του Καμενεΐ, Τράμπ και Νετανιάχου κατέστησαν τον εαυτό τους νόμιμο στόχο των χωρών του πολυπολικού κόσμου

 

O Αμερικανο-Ισραηλινός άξων δια της δολοφονίας του Καμενεΐ, ανωτάτου ηγέτου του Ιράν, ώθησε σε μία δραματική εξέλιξη στην πρακτική των στοχευμένων πολιτικών δολοφονιών.

Τέτοιες τακτικές εχρησιμοποιούντο εναντίον ηγετών αντιστασιακών ή τρομοκρατικών οργανώσεων.

Για να νικήσει η Ελλάδα σε έναν σύγχρονο πόλεμο πρέπει να αποκτήσει ψηφιακή ανεξαρτησία και ψηφιακή κυριαρχία

 

Ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα εθνικής ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι η ανύπαρκτη ψηφιακή κυριαρχία. Δεν διαθέτουμε δικά μας ψηφιακά συστήματα. Έχουμε εγκλωβιστεί πλήρως στην δυτική ψηφιακή αρχιτεκτονική.

Είτε πρόκεται για λογισμικό υπολογιστών (windows, macOS), κινητών (android), είτε φυλλομετρητών (chrome), είτε ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (gmail, outlook), είτε για μηχανές αναζητήσεως (google, bing), είτε πρόκειται για διαδικτυακές εφαρμογές επικοινωνίας (whatsapp, viber, messenger), είτε για κοινωνικά δίκτυα (facebook, instagram, twitter), η Ελλάδα είναι πλήρως εξαρτημένη από την Δυτική ψηφιακή αρχιτεκτονική.

Ο Τράμπ εξύψωσε την ανικανότητα και την μετέτρεψε σε στρατηγικό πλεονέκτημα...

 

Ο Τράμπ δεν μπορεί πλέον να σταματήσει τον πόλεμο. Έχει χάσει τον έλεγχο των γεγονότων στην Μέση Ανατολή. Καμμία χώρα δεν μπορεί να τον εμπιστευτεί για την διεξαγωγή διαπραγματεύσεων. Όλοι γνωρίζουν ότι για τον Τράμπ η διπλωματία είναι ένα τέχνασμα για να αποσπάσει πρώτα την προσοχή των αντιπάλων του, και στην συνέχεια να τους εξοντώσει.

Η επιχείρηση Epic Fury θα καταλήξει σε Epic Fiasco. Όντας ανιστόρητος, την ξεκίνησε αλλά δεν ξέρει πώς να την τελειώσει.

Η Ιρανική ηγεσία πρέπει να αντιστρέψει τους όρους του πολέμου και των διαπραγματεύσεων με την Δύση

 

Η Ιρανική ηγεσία πρέπει να καθρεφτίσει την προπαγάνδα του Νετανιάχου περί ανατροπής του καθεστώτος. Πρέπει να καλεί τους Ισραηλινούς πολίτες να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που δίνει ο πόλεμος, να ανατρέψουν το ακροδεξιό καθεστώς Νετανιάχου, και να ανακτήσουν τις ελευθερίες τους.

Η βαριά βιομηχανία του ελληνόφωνου κράτους είναι η χαρατσοβιομηχανία, η μαζική παραγωγή χαρατσιών

Εξαιτίας της επικρατήσεως της παρασιτικής γραφειοκρατίας εις βάρος της παραγωγικής εργασίας και της καινοτόμου διανοήσεως, δεν έχει απομείνει άλλη μορφή εσόδων για το μισελληνικό κράτος.

Διόδια κάθε 20 χλμ στις εθνικές οδούς.

Τέλη κυκλοφορίας, παρότι επιβάλλονται διόδια.

Πρόστιμα για παράλογες "παραβάσεις" σε κάθε εμπορική δραστηριότητα.

Ειδικοί φόροι καταναλώσεως.

Η ΕΕ θα επιλέξει την αυτοσυντήρησή της ή θα αυτοκτονήσει υποτασσομένη στις απαιτήσεις της συμμαχίας των προθύμων; Μάλλον (ευτυχώς) το δεύτερο

 

Αυτή την στιγμή ο πόλεμος κατά του Ιράν δοκιμάζει τα όρια της γεωπολιτικής ηλιθιότητος των ηγετών της ΕΕ, και τα οικονομικά όρια των πολιτών της ΕΕ.

Η ΕΕ απεφάσισε την ολοκληρωτική απαγόρευση εισαγωγής ρωσσικών υδρογονανθράκων, για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του Ζελένσκυ, των Βαλτικών χωρών, και των ΗΠΑ.

Τώρα όμως οι τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτοξεύονται. Το μέγα ερώτημα είναι, η ΕΕ θα ανακρούσει πρύμναν ή θα αποδείξει ότι έχει αυτοκτονικές τάσεις; Θα στοιχημάτιζα στο δεύτερο.

Aν ο Τράμπ διέθετε στρατηγικό όραμα, θα υπεστήριζε στρατιωτικώς το Ιράν κατά των σουνιτικών μοναρχιών

 

Αν ο Τράμπ διέθετε ιστορική κατάρτιση και στρατηγικές ικανότητες, θα έπραττε το εντελώς αντίθετο απ' αυτό που επέλεξε. Θα ωθούσε στρατιωτικώς το σιιτικό Ιράν εναντίον των σουνιτικών μοναρχιών.

Η στρατηγική αξία της αφηγηματικής υπεροχής στις στρατιωτικές συγκρούσεις και δή στον πόλεμο του Περσικού Κόλπου

 

Είναι γνωστόν ότι στους πολέμους εκτός από την υλικοτεχνική ισχύ, μεγάλο ρόλο παίζουν οι άϋλοι πολλαπλασιαστές ισχύος, π.χ. ο πόλεμος αφηγημάτων.

Η αφηγηματική υπεροχή είναι κάτι αντίστοιχο με την αεροπορική υπεροχή στο πεδίο της μάχης, και τόσο σημαντικό όσο η πυραυλική υπεροχή έναντι του εχθρού.

Μέχρι στιγμής το Ιράν υστερεί σε αυτόν τον τομέα. Εξ αρχής έπρεπε να παρουσιάσει την σύγκρουση με τους εχθρούς του με θρησκευτικούς και πολιτισμικούς όρους.

Η Ελλάδα χρειάζεται πολυεπίπεδα γεωπολιτικά φράγματα στην Μέση Ανατολή εναντίον των ανταγωνιστών της

 

Επί δεκαετίες το Ιράν αποτελεί γεωπολιτικό φράγμα κατά του Δυτικού επεκτατισμού, κατά του Σιωνισμού, κατά του σουνιτικού Ισλάμ, και κατά του Παντουρκισμού στην Μέση Ανατολή και στην Κεντρική Ασία.

Αν καταρρεύσει η εν λόγω πολλαπλή ανάσχεση, αφ' ενός η Ελλάδα χάνει άλλον έναν αντιτουρκικό πυλώνα, αφ' ετέρου ανοίγει ο δρόμος για την επέκταση σουνιτών, σιωνιστών, δυτικών, νεο-οθωμανών σε ένα ευρύτατο γεωπολιτικό τόξο.

Η οπλοποίηση της γεωγραφίας στην Μέση Ανατολή και η ρευστότης πολεμικών μετώπων και στόχων

 

Ο Τράμπ, όντας ανίδεος σε θέματα στρατιωτικής ιστορίας, θεώρησε ότι θα επαναληφθεί το σχέδιο των δύο Αμερικανικών πολέμων κατά του Ιράκ.

Ήτοι, συμβατικός πόλεμος εναντίον ενός μόνον περιφερειακού αντιπάλου, με αυστηρώς καθορισμένες διαχωριστικές γραμμές στόχων.

H Ελλάδα οφείλει να εκμεταλλευτεί το ενδεχόμενο εμπλοκής του Αζερμπαϊτζάν, των Κούρδων, και της Τουρκίας στον πόλεμο του Κόλπου χαράσσοντας νέα στρατηγική για τα Ανατολικά της σύνορα

 

Yπό το υπάρχον μισελληνικό καθεστώς η Ελλάδα δεν πρόκειται να ωφεληθεί από τον πόλεμο στο Ιράν. Αλλά η κοινωνία πρέπει να προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο. Πρέπει να δρούμε με σκοπό την οικοδόμηση ενός Ελληνικού κράτους--το παρόν είναι μισελληνικό μέχρι το μεδούλι.

Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο δεν αρκεί η αλλαγή κυβερνήσεως, ούτε η αλλαγή καθεστώτος. Χρειαζόμαστε ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα οικοδομήσεως νέου κράτους, πάνω σε νέες βάσεις. Πρέπει όλοι οι συνειδητοί Έλληνες μέσα από τοπικές οργανώσεις να χαράσσουν πολιτικές για κάθε πρόβλημα, και να προσπαθούν να τις επιβάλλουν λειτουργώντας ως παράλληλοι και ανταγωνιστικοί θεσμοί απέναντι στο μισελληνικό καθεστώς.